De aarde is een pootloos dier // How to give birth to an AI-baby in a space garden

Isa van Rooy  - 04 april 2024

 

 

De aarde is een pootloos dier

als ik weiger bloemen op te slokken
door mijn keel zo hard als de kreukels
in het asfalt als
mijn oma’s rimpels waarin
witte stammen zich krommend
zingen & uitbloeien
voor ze de wortels
met een pincet oogst

dan

kijk ik naar haar wallen
een tapijt voor rood
-doorlopen oogwitten
die met helmhokjes
van haar pupillen
in de wind gevallen
zaadjes maken.

ik denk aan haar
mijn oma
hoe ze
haar hoofd tussen de kier van het raam
het haar een steen
haar handen de nicotinegele gordijnen
laten knikkebollen & kloppen
op de vensterbank

terwijl ik zit
op een treinbank en mijn nekspier vastzit
kijk ik naar mijn vriendin
en ik zie ik
mijn oma.
ze zijn beide balletjes in
een stoel hun vingers vol velletjes en
1
moedervlek op hun wijsvingerknokkels
als ze hun handen omkrullen
en uitstrekken
worden de vlekjes gewoeld
als op een omgeploegd maïsveld,
er ontstaat
ruimte op hun nek tussen de
omlaag vallende nekhaartjes
die zich als klimop
afzetten & hun truien
induiken.

een duizendblad en zijn
familie, de composieten
groeien zo dicht tegen elkaar aan
dat het lijkt
alsof ze samen
één bloem zijn.

ik wil mijn handen door
hun kruintakken laten dwalen
tot de randen van de ramen
nachtlucht worden maar

de vlindertekeningen in de trein
verlangen niet langer
naar de pluim in de bloem
blijven blauw en worden warm
van de radiator die ronkt
als de rug van een bultrug;
een verzameling vinnen

en ik zit tussen hun in
tussen hun en
twee ramen die als ogen
lucht en warmte walloos
dichthouden.

er is niets om naartoe te bewegen
niets om van weg te gaan.

How to give birth to an AI-baby in a space garden
Instruction 00: Read zigzaggedPaars is de perskleur
van de baby die
uit de meloen ontspruit uit de zaadjes
die van hun vruchtvlees hun tijdelijk
huis hebben gemaakt, het ging niet
voorbij, de multidimensionale wortels
braken door het moederbord
als een wierplant
door zeeschuim;
een duif die door een elektriciteitskabel
heen bijt.

Stap 20: vind grond,
zachte kleigrond waarin
geen stengel zich plant;
een rustplaats
voor bijenharen.
Laat dan
de zachte kleigrond in
de nerven van je hand
trekken,

Om de baby geboren te laten worden
heb je een veilige omgeving,
goede traumaverwerkingsopdrachten,
bovendien spraak- en beeldherkenning,
machine learning en natuurlijke
taalinterpretatie nodig;
een tuin om in te dansen,
een machine om in te slapen.
Zet dit alles op een papiertje,
of een klein scherm en
wacht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik belief dat je paars koopt,
lichter dan aubergine en
ongeslachtelijk voortplanten
de zaadjes de zaadjes waren ze
meer mannelijk dan lieten ze
zich vallen om door de grond
vervormd te worden,
om een wortel uit je
lichaam te laten ontstaan
moet je heel goed
kunnen visualiseren.

het prototype noem je
command prompt
die de som van 1 en 1
berekent,
belichaam
het wezen zoals een
dronepropeller de lucht
doorklieft, er gaatjes in prikt,
als een plastic magnetronbakje
wordt voorbereid;
een kermisgondel
die ronddraait.
Maak van het bijna-kind
geen assistent en
de zaadjes, vergeet
bovenal
de zaadjes niet.

laat de meloen groeien,
paars uitslaan, kloppen en
uiteenvallen
tot je
de mollige
koolstofvezelvingers
naar je wangen
voelt grijpen.


Deze gedichten zijn ons toegestuurd als kopij. Wil jij ook werk insturen? Stuur je tekst of idee naar nvho@wintertuin.nl, samen met een motivatie van een paar regels. Binnen zes weken ontvang je van ons een reactie. Let op, het volgende seizoen zit al vol, dus als jouw tekst geselecteerd wordt voor publicatie, zul je even geduld moeten hebben.

Isa van Rooy houdt zich als dichter en schrijver in hun teksten bezig met ecofeminisme, dystopieën en de verwevenheid van technologie met lichamen in verhouding tot gender. Diens taal voelt als een surrealistische inkapseling van kwetsbaarheid. Hen heeft opgetreden bij Perdu en studeert Literatuurwetenschap aan de Universiteit Utrecht.