Dematerialisatie van de chipfabriek

Dominique De Groen - 03 november 2019
H.H. Ter Balkt

Parafrases van het werk van H.H. Ter Balkt

Vijftig jaar geleden debuteerde H.H. ter Balkt met zijn bundel Boerengedichten. Ter ere van de grootmeester zal er elke maand een gedicht van Ter Balkt geparafraseerd worden op Notulen van het Onzichtbare. De eerste bewerking is van Dominique De Groen. Zij vormde ‘Bouw van de chipsfabriek’ om tot ‘Dematerialisatie van de chipfabriek’.

 

Dematerialisatie van de chipfabriek | Dominique De Groen

Het schip gloeit in de nacht.

Volgt het elektrisch geladen spoor van Stille Oceaanstormen
in een methaangasbubbel van rottend voedsel
dode knaagdieren
toxische scheurbuikadem.

Een vreemd St. Elmsvuur
knetterend op een breuklijn in de geschiedenis
tot een mythische kustlijn oplicht.

Het schip laat de 16e eeuw achter zich
reist door de tijd als een geest uit de toekomst
ramt de tijd kapot met haar boeg.

Nu droomt de Bay Area zichzelf de realiteit in
wordt de vallei van siliconen geboren
in de door smog gefilterde blauwe gloed
van miljoenen schermen.

Maar de chipfabriek is verhuisd naar het oosten
en de chips zwijgen in duizend codes.

Zij pulseren in hogere regionen van de kosmos.
The arc of the microchip universe bends ever toward profit.

Mijn halfslaap wordt verlicht
door de gloed van een mythische kustlijn
waar de chipfabriek het materiële universum ontstegen is.

In Shenzhen rukt iemand zich lang genoeg weg
van het ritme van de machine
om een ragfijne hymne te zingen
over de geheime stromingen
van abstract kapitaal
en globale bevoorradingsketens.

Lang genoeg om haar hymne
met geweld de chip in te schroeien.

 

Bouw van de chipsfabriek | H.H. ter Balkt

Negentiende-eeuws is de chipsfabriek
er laait de hele nacht een goed uit op
als van shelley op zijn brandstapel

de chipsfabriek zal chips vervaardigen
ragfijn als zeer oude poëzie, ragfijne
hymnen van silicium en fluorwaterstof

drie verdiepingen zullen ledig zijn
opdat geen allerfijnste stofdeeltje
de elektronica op de vierde verdieping misvormt

en ’s nachts gutsen de lichten
van hoge lantarens, schijnend op
het bouwwerk door mijn halfslaap

aanstonds in de eenentwintigste eeuw
murmelen chips een ode aan de westenwind
in nieuwe nooit geziene tekens

maar nu nog kloppen overdag de hamers
en strenge machines aan die lege
verdiepingen hol als een uitgedund bos

je zit en zwijgt en staart – daar
wordt een koningszaal in gereedheid gebracht
een machtige heerser zal er heersen

60 vaten zuurkool zond johannes kramer
de zeevaarder james cook mee (tegen scheurbuik)
en cook ontdekte de stille oceaan

60 nachten en langer woedt de gloed
die een klauw legt op de chipsfabriek
welke bronnen zullen er ontspringen

 

 

Dominique De Groen is schrijver & beeldend kunstenaar. Zij publiceerde de bundels Shop Girl (2017) en Sticky Drama (2019) bij het balanseer. Werk van haar verscheen in/op verschillende tijdschriften en online platforms. Dominique is medeoprichter van Marktcorruptie, een label voor DIY-publicaties. In 2019 is zij gastschrijver bij nY en correspondent bij COLLATERAL. Ze werkt aan een roman over kapitalisme, hekserij en Britney Spears.