Dieren en dingen in de regen

Joost Oomen - 08 november 2018

poëzie (beeld Tomasz Sienicki)

 

Dag Secretaris van het Onzichtbare,

Ik heb een gedicht voor je gemaakt. Het is een gedicht geworden om medelijden mee te oefenen, omdat ik denk dat medelijden de perfecte emotie is om ook daadwerkelijk diegene of datgene te worden waarover je in een tekst leest. Zo las ik bijvoorbeeld een keer een tekst over een meisje dat haar gigantische duim liet amputeren en dat vond ik zo zielig voor haar dat ik dacht dat ik zelf zielig was. Of ik voelde me in ieder geval zielig. In de hoop hiermee al uw vragen beantwoord te hebben, met vriendelijke groet,

Joost Oomen

 

Dieren en dingen in de regen

Een groep koeien staat naast elkaar
bij het hek van het weiland
samen
misschien wel zeventig in totaal
in de regen

Twee schapen, nat
in de regen

Een groot paard, een klein paard
een wit paard en een ezel
in de regen

Meer dan veertienduizend mieren
Onder en boven de grond, maar allemaal
in de regen

Dragen zij gloednieuwe parapluutjes?

Twee bruidegomachtige dassen, sigarettenrokend en
volledig ontspannen, in de buurt van een houtwal
in de regen

Boorplatformen op de Noordzee
die elkaar als walvissen
lange verklaringen van liefde zenden
Het is windstil
druppels maken deuken in lome golven
in de regen

De premier, alleen
op een glimmend Haags plein
Met voeten in loden sokken
in een donkergroene poncho
maar verkeerd om
zodat de capuchon voor zijn gezicht zit
armen onhandig wijd als in ‘help me’
Lieve Rutte, je hoeft niet meer efficiënt te zijn
De VVD bestaat niet, ontspan je maar
laat je blaas los
in de regen

Een lege stretcher in een appelboomgaard
in de regen

Een groepje dat de antwoorden van een prijsvraag
probeert te vinden
in de regen

Kerkgebouwen van tonnen baksteen
in de regen

Nagellakflesjes op de Veluwe in de regen
in de kleuren rood, paars en goud

Een klein meisje met een fietsenrekgebit
dat met haar gezicht naar beneden hoera zegt
in de regen

Voetballers die zweten
waarbij stukken gras aan hun kuiten blijven plakken
tegelijkertijd binnenvaartschepen die bergen
trouwringen en autovelgen vervoeren
rinkel rinkel en de doffe trappen tegen
een opgepompte bal die vliegt
tegen kletsnat net tot stilstand komt
in de regen, druppels, in de regen

Trouw met me in de regen

Kopjesgevende kat met nog één oog
in de regen

Zachte trui in de regen

Openstaande bus Nesquik

Dit is geen treurig gedicht, dit is een nat gedicht
De toppen van mijn vingers zijn helemaal rimpelig geworden

Ik bel naar Europa en
overtuig ze van een door hen gefinancierd afdak
over dit hele continent
Al het belastinggeld moet er worden ingestopt
een groot project van berkenhout en glas
en we zullen opdrogen
en we zullen gelukkig zijn

in de regen
in de regen
in de regen

Joost Oomen is dichter en schrijver. Hij publiceerde de poëziebundels Vliegenierswonden en De stort en maakte de vinylsingle Joost Oomen. Joost is een begenadigd performer en trad onder andere op bij Crossing Border, Lowlands en het Gedichtenbal. Hij programmeerde voor de festivals Dichters in de Prinsentuin en Explore the North. In 2016 verscheen bij Wintertuin Uitgeverij zijn chapbook De zon als hij valt, een novelle over de reis die een jongen, een meisje, een oog en een pols afleggen om samen te zijn. Joost werd geselecteerd voor CELA, een ontwikkeltraject voor schrijvers en vertalers uit zes Europese landen. In 2018 nam hij deel aan de Parijsresidentie van Vlaams-Nederlands Huis deBuren. Momenteel werkt hij aan zijn debuutroman over een band die tijdens ieder optreden hun instrumenten in fruit ziet veranderen, en aan een derde dichtbundel.