Schrijven is meer dan tekst produceren

Jorina van der Laan - 31 juli 2020

Verslag van een residentie bij Schrijvers in Sluis

door Jorina van der Laan

Schrijven is meer dan tekst produceren

Het is maandag als ik aankom op de residentie in Oostburg. Het huis staat in een rustige woonwijk en heeft vloerbedekking met bloemenprint, behang met bloemenprint, fluwelen gordijnen en een bank met bekleding die in je benen prikt. Ik ga aan de grote eettafel zitten, klap mijn laptop open en de rest van de dag en de volgende dag redigeer ik teksten die ik eerder geschreven heb. Ik krijg veel werk gedaan, meer dan thuis, maar loop vast als ik wil beginnen met schrijven.

Toen ik naar Zeeland vertrok, had ik mezelf voorgenomen om thuis te komen met nieuw materiaal voor de volgende versie van mijn chapbook. In plaats daarvan lees ik, wandel ik en begin aan Twin Peaks. Op donderdag ontvang ik een berichtje van Kim, talentontwikkelaar binnen het agentschap van De Nieuwe Oost | Wintertuin. Ze vraagt me hoe het gaat. Ik beken dat ik niet weet waar ik moet beginnen met schrijven, niet weet wat ik wil schrijven en dat ik me onrustig voel wanneer ik denk aan alles dat ik nog moet doen. Ze zegt: ‘Schrijven is meer dan tekst produceren.’ Ze heeft gelijk, maar dat vergeet ik soms. Ik besluit naar buiten te gaan.

In mijn chapbook laat ik een magisch-realistische wereld zien waarin mens, plant, dier en landschap in elkaar overlopen. In mijn omgeving zoek ik naar beelden die samen de achtergrond, een personage of een ander aspect binnen deze wereld zouden kunnen vormen. Ook put ik uit dromen. Ik herinner me dat ik een paar maanden geleden verrukt wakker werd, omdat ik in mijn slaap de kop van een hert vond en later zijn lijf in een bos zag staan. Het hert ademde door zijn afgesneden nek.

Terwijl ik door Oostburg en over het strand van Cadzand loop, maak ik foto’s van beelden die mijn aandacht vangen. Op de filmrol van mijn telefoon ontstaat langzaam een kleine verzameling: een spinnenweb waar regen in kleeft. Een speen in het zand langs de Noordzee. Een graanveld dat glanst als de vacht van een dier. Een rij rieten stoelen op een lege parkeerplaats.

Die avond kan ik niet slapen, omdat een regel zich aan me opdringt.

Jorina van der Laan door Oscar van Beest

Schrijvers in Sluis

Het project Schrijvers in Sluis bouwt voort op het feit dat Sluis door Johan Hendrik van Dale iets met taal heeft. De komende jaren zullen diverse schrijvers, taalkundigen en dichters uit Nederland en Vlaanderen in de gemeente Sluis verblijven. Door de ruimte voor rust en zeeën van tijd vinden zij in West Zeeuws-Vlaanderen volop inspiratie om te werken. Daarnaast verbinden zij zich met Sluis en delen hun ervaringen met het publiek. Het project werkt grensoverstijgend samen met buurtgemeenten aan beide kanten van de grens. Jorina van der Laan en Chris Lomans zijn twee van de schrijvers die in Sluis verbleven om te schrijven. Klik door naar Chris’ column naar aanleiding van hun verblijf.

Jorina van der Laan studeerde in 2015 af aan Creative Writing ArtEZ. Met haar afstudeerwerk Jongens zoals wij worden niet verliefd won ze in 2015 de Nieuwe Types Afstudeerprijs. Jorina droeg voor op diverse literaire podia en leverde een bijdrage aan theatergezelschap Nachtgasten. In november 2020 verschijnt haar chapbook bij Wintertuin Uitgeverij. Foto door Gaby Jongenelen.)