Poetracks #2 – Mannen in space

Saskia de Jong Shaemless  - 19 december 2022

Voor Poetracks verklanken muzikanten een gedicht van een schrijver

Muzikanten die een gedicht van een schrijver verklanken, dat is de gouden formule van Poetracks. Post-punkband Shaemless en Nederpopband blikwinkel gingen ieder op hun eigen manier aan de slag met een speciaal voor de gelegenheid geschreven tekst van dichter Saskia de Jong. Op festival Nieuwe Tijd luisterde het publiek naar de voordracht van Saskia en ervaarden ze hoe je met één tekst twee totaal verschillende liedjes kan maken. Op Notulen van het Onzichtbare delen we de originele tekst, de bewerkte tekst en de studio-opnames, gemaakt met producer Jelle Crooijmans. Deze keer met Shaemless, klik hier voor de andere poetracks van blikwinkel.

 

Shaemless – Mannen in space  

alles gezien alles gedaan
maar no satisfaction
je moet uit je groef uit je baan

even sterrenstof happen
je moet pissen als een stier
je blaas staat op knappen

hoe meer zielen hoe meer vreugd
hoe meer zielen hoe meer money
toerist in de ruimte, niks ervan het kannie

de aarde wordt niet gered
door wat ruimte te varen
niet door goeroes niet door toeristen
we weten nu al dat we het wisten

waar zijn dan de boa’s
waar zijn dan de boa’s

moe van de commercial breaks
die allang geen breaks meer zijn
de revolutie is fukking steriel
het is dringen aan de skyline

tot ze zwermen en op ramkoers
satellieten die ketsen en kettingreacten
tot het schroot in onze schoot valt
op de autopiloot

waar zijn dan de boa’s
waar zijn dan de boa’s

we weten nu al dat we het wisten
we weten het nu al
wat we morgen missen
ze hadden nooit nee nooit nee nooit
zo ver mogen pissen

 

 

Saskia de Jong – mannen in space

alles gezien alles gedaan
maar no satisfaction
je moet uit je groef uit je baan
even sterrenstof happen
je moet pissen als een stier
je blaas staat op knappen

maar hoeveel pissen er hier
met hoeveel ruimtemaagden
als de nieuwe herder
met hun diamonds in de skybox

voorbij het krommen van de aarde
voorbij het zwart voor je ogen
is dit dan toch dezelfde groef
van escaleer escaleer
escaleer nog wat meer
(spuiten in de stratosfeer)
van overtreffend en oh so so hyperbool

hoe meer zielen hoe meer vreugd
hoe meer zielen hoe meer money
toerist in de ruimte, niks ervan het kannie
de aarde wordt niet gered
door wat ruimte te varen
niet door goeroes niet door toeristen
we weten nu al dat we het wisten

waar zijn dan de boa’s
waar zijn dan de boa’s

hou je lul in je broek
ons vergaat zo het pissen
hou je lul in je broek
blijf eens zitten in een kamer
hou je lul in je broek
laat ons de plassen van nevels

geld tot aan je lippen tis toch bijna verzuipen
alles wat je doet steeds jezelf bedruipen
met je satellieten je zelfsturend sterrenbeeld
en wij de konijnen we kijken we kijken
in koplampen zo fel dat de nachten bezwijken
hoe de nachten verdwijnen in je portemonnee

nooit meer naar de sterren turen
nooit meer op de sterren koersen
nooit meer janken naar de maan

want de sterren zijn verblind
wat van gas was is van gister
en het wordt niet gemist toch
want je kan het niet ownen
(of toch wel, oh toch wel)
en het wordt niet gemist toch
want je kan ze toch dromen

moe van de commercial breaks
die allang geen breaks meer zijn
de revolutie is fukking steriel
het is dringen aan de skyline
tot ze zwermen en op ramkoers
satellieten die ketsen en kettingreacten
tot het schroot in onze schoot valt
op de autopiloot

ik wil m’n eigen space
m’n space van hier om de hoek
om op m’n gemakkie de sterren te tellen
om dag na dag na dag van me af te kunnen pellen
niet naar de ruimte, maar de ruimte om te turen
om me uit te rekken, m’n gedachten te strekken
waar ik god geld en greed kan vergeten
waar ik weet hoe al die sterren heten
en dat er af en toe een valt
voor een nieuwe illusie
en dat ik dan wens
dat er een andere conclusie

we weten nu al dat we het wisten
we weten het nu al
wat we morgen missen
ze hadden nooit nee nooit nee nooit
zo ver mogen pissen

Saskia de Jong publiceerde de dichtbundels zoekt vaas (2004, nominatie C.Buddingh’-prijs), resistent (2006, Gedichtendagprijs, nominatie Paul Snoek Poëzieprijs), De Deugende Cirkel (2010) en het jaagpad op en af (2020). In 2021 ontving zij de A. Roland Holst Prijs voor haar oeuvre. “Saskia de Jong schrijft compromisloze bundels, associatief van aard en tegelijk goed gecomponeerd, en werkt aan een activerend en inspirerend oeuvre.” (Foto door Sanne Peper.)

Shaemless is een vierkoppige Postpunk band uit Nijmegen. De jeugdvrienden zetten intense met zweet doorweekte shows neer geïnspireerd door bands als The Stooges en The Birthday Party. Het geluid wat hier vrij komt is ruw, energiek, noisy, en dynamisch. Hun meest recente plaat is debuutalbum SUUZ.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *